برای نورانی‌تر شدن سفر پیاده‌روی اربعین، احساس وظیفه کن.

رفقا هی می‌پرسند چیکار کنیم این سفر نورانی‌تر بشه؟ دارم عرض می‌کنم. احساس وظیفه کن. بگو یا ابی عبدالله من وظیفمه اومدم. من کاری نکردم.


من باید در راه تو قطعه‌قطعه می‌شدم؛ خونوادمم به اسیری می‌بردند. حالا که الحمدالله همه دارن پذیرایی می‌کنند. من شرمنده‌ام. دیگه چند قدم پیاده برای تو نیام؟ پس به چه دردی می‌خوره زندگی‌ام؟ نسل‌های آینده، بچه‌هام خواهند پرسید؛ بابای تو، بابابزرگ تو، اربعین راه افتاده بود؛ می‌رفت؟ من وظیفمه من کاری نکردم.


هرسال چند بار برم زیارت امام حسین(ع) کربلا؟

من بقیۀ این روایت رو نمی‌خونم؛ تا اون روایتی که می‌فرمایند: "حقٌّ على الغَنيّ أن يأتي قبر الحسين علیه‌السلام" واجب است بر کسی که غنی است؛ "في السَّنة مَرَّتين" در یکسال دو بار باید بیاد. "وحَقٌّ على الفقير" و اگر کسی نداشت چی؟ "أن يأتيه في السَّنَةِ مَرَّة" کسی نداشت؛ یک‌بار بره. هرسال بره. نه یک‌بار بره مثل حج که یک‌بار اگر رفتی اون هم اگه داشتی. حالا نداشتی چی؟ هیچی! هرسال فقط یک‌بار برو زیارت قبر حضرت ابی عبدالله الحسین.


 هرسال چند بار برم زیارت امام حسین(ع) کربلا؟


چرا این‌ها می‌خواهند ما هرسال همه جمع بشیم کربلا؟

چرا این‌رو به ما فرمودند؟ چرا این‌ها می‌خواهند ما همه جمع بشیم اینجا؟ به خدا قسم اگر هرسال جمع شده بودیم کربلا؛ -مثل این اربعین‌هایی که تازه شروع کردیم- قدرت ما، امنیت، رفاه، آزادی، همه چی برای ما آورده بود. و ما امنیت و رفاه و آزادی و خوشبختی رو برای همۀ مردم جهان هم هدیه داده بودیم.



ادامه مطلب اگر در سه روز پیاده‌روی اربعین شرکت نکنم؛ چه جوابی دارم بدهم؟