نزول امام حسين عليه السلام به سرزمين کربلا در روز دوم محرم سال شصت ویک بوده است


امام حسين عليه السلام پس از آن که با دعوت مردم کوفه و نامه هاي فراوان و پي در پي آنان روبرو شد، تصميم به هجرت از مکه به سوي کوفه گرفت.

با اين که برخي از آشنايان و بزرگان مدينه، مانند محمد حنفيه، عبدالله بن عباس، عبدالله بن جعفر و عبدالله بن عمر، آن حضرت را از سفر به کوفه بر حذر کرده بودند و با دلايلي چند، تلاش کردند که وي را منصرف کنند، با اين حال امام حسين عليه السلام سفر به کوفه را براي خويش تکليف فرض ‍ کرد و به آن اقدام نمود.

امام حسين عليه السلام در روز ذي حجه سال 60 قمري به قصد کوفه، از مکه خارج گرديد. قافله امام حسين عليه السلام پس از رسيدن به سرزمين عراق، در منزلگاه «شراف» با سپاه يکهزار نفري حر بن يزيد رياحي که از سوي عبيدالله بن زياد براي تعقيب و يا نبرد امام حسين عليه السلام مأموريت يافته بود، مواجه گرديد و از آن پس، مسير تاريخ به سوي ديگر کشيده شد.

حر بن يزيد که در پي نامه هاي روزانه عبيدالله، امام حسين عليه السلام را کنترل کرده و در مراقبت کامل خويش داشت، بنا به فرمان عبيدالله بن زياد، آن حضرت را از مسير اصلي به صحراي خشک و غير آباد کشانيد. تا اين که در روز پنج شنبه، دوم ماه محرم سال 61 قمري در سرزمين کربلا، راه را بر امام حسين عليه السلام بست و از ادامه حرکت آن حضرت، ممانعت به عمل آورد. امام حسين عليه السلام همين که متوجه شد، آن سرزمين، کربلا است، دستور داد آن جا خيمه گاه و منزلگاه دايمي خويش قرار دهند. چون آن حضرت پيش از اين از جدش محمد صلي الله عليه و آله و سلم و پدرش ‍ اميرمؤمنان عليه السلام شنيده بود که محل شهادتش در کربلا است.



منبع : روز شمار تاريخ اسلام (ماه محرم ) ؛ سيد تقي واردي

و و بلاگ اذانگو