1.  باید سخت مراقب باشیم، تا کارکردهای شعائر مذهبی انسان‌ساز به واسطه کج‌فهمی‌ها، کج‌سلیقگی‌ها و نیت‌های ناپاک دچار انحراف نشه.

2.  همان‌طور که بدعت‌ها و انحراف‌های مشتی جاهل، در مجالس عزای سیدالشهدا(ع) کارکردهای ماندگار نهضت حسینی رو دچار چالش جدی کرد؛ باید مراقب باشیم رزمایش جهانی دوست داران اهل‌بیت(ع) در پیاده‌روی اربعین ، هدف نهایی از این مراسم رو دستخوش تحریف نکند.

3. حالا که خودی و غریبه، در کمین نشستند تا در برابر این حرکت بی‌نظیر جهانی، بایستند؛ بهتر است رهروان این سفر معنوی بیش‌ازپیش مراقب نیات، اعمال و رفتار خودشون در طول سفر باشند.


با مجالس عزای سیدالشهدا (ع) چیکار کردیم؟

با مجالس عزای سیدالشهدا ما چیکار کردیم؟ که می خندن اونور بهمون. حق هم دارن. یه مشت بهایی و هم‌جنس‌باز و اینا می خندن بهمون. برای اینکه ما کارایی کردیم که خطاست. جایی نیومده که. ما اینا رو باب کردیم. ببین با مجلس عزای سیدالشهدا چیکار کردیم؟


مجالس عزای سیدالشهدا که، "رسول ترک‌"ها می سازه. سیدالشهدایی که به عنوان کشتی نجات می تونه این کارو انجام بده. بعد ما سخنران داریم پنجاه‌وپنج نفر میشینن پای سخنرانیش؛ آقای مداح یک کشوری ته جمعیت پیدا نیست! این خطاست اخوی! چرا همون دوربین عنکبوتی‌ها و مداح های درجه یک و دو، بیت رهبری میرن یه جور دیگه روضه میخونن؟ یه جور دیگه سینه زنی دارن؟ جاهای دیگر ساز و دوقول میارن! معلوم میشه که ما ملاکمون هوا و هوس خودمه، مجلس چجوری بگیرست!


با مجالس عزای سیدالشهدا چیکار کردیم؟ اینجوری بلا آوردیم سرش! حراست، پاسداری از شعائر مذهبی در معرض خطر. ما هی می شینیم می گیم:آقا این قمه‌زنی رو این تشیع انگلیسی باب کرده. مراجع فلان ، عجب آدمایی هستن؛ عمر کشون درست میکنن؛ مجلس ربیع می گیرن؛ .... بعضی جاها ما که بدتریم خودمون. ما مگه چه کردیم با مجالس اهل‌بیت؟ بعد این‌قدر از دل اینا حرف حدیث و قصه و حاشیه در میاد. بعد یه گروه سومی -همون گروه سومه که همیشه هستن بی‌چاره‌ایم ما از دست اون گروه- میگه: خوب دیدی امروز چی گفت؟ پس دیگه مجلس سیدالشهدا هم نمی ریم! آقا مگه من اینو گفتم؟ من دارم درباره آسیب‌ها صحبت می‌کنم. میگم اون آسیب‌ها رو از دل این در بیار.



 راهپیمایی اربعین ، پیاده روی اربعین

می آییم سر پیاده‌روی اربعین. به همون بلیه ی مجالس عزای سیدالشهدا، به همون بلایای اعتکاف دچار خواهد شد پیاده‌روی اربعین. میدونی چی؟ همونی که میری با طرف صحبت می‌کنی براچی میخوای بری؟ ... دوزار خدا تو این رفتنه نیست! مراقب نیات اعمال و رفتار خودمون باشیم. چون شیطان ابلیس وعده داده ما رو ریشه‌کنمون کنه. یعنی تو فکر می‌کنی که پیاده‌روی اربعین رفتی ثواب میخوای بکنی؛ کباب شدی!



خیلی مهمه! یه عده مون هم اونورییم دیگه. اصلاً برامون مهم نیست پیاده روی اربعین بریم یا نریم. غصه نمی‌خوریم! "پیاده روی چیه؟ حالا یه چیزیه دوباره اینا باب کردن سر ملت رو گرم کنن" این‌جوری میگه طرف. اصلا غصه نمی خوره. بابا غصه بخور! زیارت سیدالشهداست. ترجمه "کامل الزیارات" مال "ابن قولویه(ره)" اینو بخونید. "کامل الزیارات" تنها زیارتی که تعطیل بردار نیست؛ زیارت سیدالشهدا در کربلاست. کعبه رو هم که سال شصت و شش که حاجی‌ها اون جوری شدن ولی‌فقیه چیکار کرد؟ تعطیل کرد. حج واجب رو تعطیل می‌کنی بعد اونوقت تو میگی زیارت مستحب...؟ آره! تنها زیارتی که می گه اگر خطر جانی هم داشت؛ باید بروی که این مسیر تعطیل نشود؛ زیارت سیدالشهدا در کربلاست.


پیاده‌روی اربعین داره میره سمت کربلا به‌اندازه بیست سال عمرش زباله تولید می کنه! کی باید اینو جمع کنه؟ چرا؟ این مرضی رضای خداست؟ جلویی مون رو له می‌کنیم به آب برسیم! سیدالشهدا با لب تشنه شهید شد. کجای کار گیر داره؟ اون مبناهه گیر داره. اصلاً من برای چی دارم میرم؟ چون اون مبناهه خوب تبیین نشده، همینجوری میریم. همه دارن میرن ما هم میریم! آقا همه دارن میرن ما هم میریم که حرف نیست. بعضی وقتا ما اینجورییم دیگه!


ما اهل فاکتور کردنیم. میگه من هشت ساله دارم میرم پشت سر هم. مثل این جمکرانه هست مد شده برا بعضیا. "خدا شاهده الان ده ساله شب‌های چهارشنبه دارم میرم." بعد میری تو ادارشون، میگن از همه خالی‌بند تر و دزدتر و دیر بیا و زود بره اینه! ده ساله تو مجسمه ات رفته جمکران و اومده! چه جمکرانی رفتی؟ جمکرانه ایراد نداره ها! عیب از کشتی نیست. " ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة" اگه تو گیرداری به اون سفینه گیر نده. به اون کشتیه گیر نده. عیب از کشتی نیست. عیب از توست.


نگی آقا ما امروز رفتیم کلاس تفسیر گفت دیگه جمکران نرید! من کی گفتم جمکران نرید؟ میگم با معرفت برو. میگم اگه پیاده‌روی اربعین می خوای بری، اعتکاف میری، اگه مدافعان حرم می خوای بری، با معرفت برو. فاکتور نکنی یه وقت دو روز دیگه ها. به این نیت فاکتور نکنیم که ما هشت سال پشت سر هم اون موقع که باز بود -مثلاً فرض کن سال بعد مرز رو بستند. فکر کنید دیگه اینم یه احتماله- اون موقع که باز بود ما عین هرسالشو رفتیم. باریکلا! چی شدی؟



برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

مسئله اربعین سید الشهداء(علیه السلام) و این که آیا خاندان آن حضرت پس از رهایی از اسارت یزید قصد عزیمت به کربلا را داشته و نیز آیا توانسته اند در آن روز به زیارت آن مضجع شریف نایل آیند و مرقد مطهرش را زیارت کنند، از جمله مسائلی است که از دیرباز صاحب نظران در باره آن اختلاف نظر داشته و هریک با استشهاد به ادله تاریخی برای اثبات یا نفی آن تلاش کرده اند. در این مقاله با توجه به متون تاریخی معتبر احتمالات ممکن را تبیین کرده و ضمن بیان نظر مدافعان این واقعه، دیدگاه خود را مبنی بر نبود دلیل کافی و قابل اعتماد بر مسئله اربعین سید الشهداء(علیه السلام)تبیین خواهیم نمود.


هم چنین امکان رسیدن کاروان اسرا را نیز به کربلا در اربعین اول تقریبا ناممکن دانسته و در پایان، دلیل الحاق سر مطهر امام حسین(علیه السلام) را به جسم شریفش مورد خدشه قرار داده و وجود حدیث شریفی که زیارت اربعین را از علائم مؤمنان می شمارد برای استحباب و فضیلت آن زیارت کافی دانسته ایم. کلید واژگان: اربعین، کربلا، حسین(علیه السلام)، شهادت، اهل بیت، اسارت، کوفه، شام.


مقدمه ورود خاندان مکرّم سیدالشهداء به کربلا در راه بازگشت از شام به مدینه در روز اربعین و الحاق سر مقدس اباعبدالله الحسین(علیه السلام) به پیکر مطهّرش در آن روز، یکی دیگر از وقایع مبهم واقعه عاشورا و حوادث پس از آن است. به راستی اگرچه حادثه عاشورا دل خراش ترین و غمبارترین حادثه ای است که در طول تاریخ، قلب شیعیان و دوست داران خاندان عصمت و طهارت را جریحه دار ساخته و جا داشت تمامی وقایع آن بدون هیچ کم و کاستی در کتاب های تاریخ نقل شود، امّا مع الاسف از آن جا که هم در زمان وقوع حادثه عاشورا و هم پس از آن شیعیان علی بن ابی طالب و فرزندان معصومش تحت بیشترین فشارها و آزارها بوده، سخت ترین شکنجه ها و تحریم ها را متحمّل شده و عملا در حاشیه قرار گرفته بودند ، هیچ گاه امکان ضبط و نقل وقایع غم بار عاشورا و آن چه بر خاندان مکرم سید الشهداء گذشت پدید نیامد.


به راستی وقتی تاکنون به طور قطع و یقین سرنوشت سر مقدس اباعبدالله الحسین(علیه السلام)که در واقع یکی مهم ترین اموری است که باید مورد توجه قرار می گرفت روشن نشده است و اقوال در باره دفن سر مطهر آن حضرت مختلف و متشتت است چگونه می توان انتظار داشت وقایع ریز و درشت دیگری همچون مدّت حبس خاندان سید الشهداء در کوفه ، روز حرکت از کوفه و مسیر حرکت آنان از کوفه تا شام، میزان اقامت آنان در شام و بالأخره مسیر بازگشت آنان به درستی و روشنی ، و بدون هیچ گونه اختلافی ثبت و ضبط شده باشد؟!


می دانیم که بخش اعظم وقایع عاشورا و حوادث پس از آن، توسط مورخان اهل سنت که بعضاً تلاش می کردند دامن یزید و خاندان بنی امیّه را از این لکه ننگ ابدی، پاک سازند نقل شده است، پس نباید انتظار داشت تمام وقایع و حوادث بدون کمترین تحریفی نقل شده باشد.


از آن گذشته اگر مورخان نیز قصد نگارش حوادث را به صورت صحیح و بدون تحریف داشتند، حکّام وقت ممانعت به عمل آورده و معلوم نبود که چه سرنوشتی در انتظار نویسنده و نوشته او بود. تلاش نگارنده این سطور بر آن است که مسئله بازگشت کاروان اسرای بنی هاشم (علیهما السلام)را از شام بررسی کرده و نتیجه گیری نهایی را براساس متون موجود، بازگو نماید. باشد که این تحقیق گامی مثبت در جهت هرچه روشن تر شدن حوادث پس از عاشورا باشد و مرضی پروردگار واقع گردد.


مشهور بین عرف شیعه آن است که امام سجاد(علیه السلام) به همراه اهل بیت سیدالشهداء(علیه السلام) در راه بازگشت از شام، به کربلا رفته و روز اربعین موفق به زیارت قبر مطهر حسین بن علی(علیه السلام) و اصحاب باوفایش شدند و پس از سه روز عزاداری و اقامه ماتم به مدینه الرسول(صلی الله علیه وآله)بازگشتند.


و نیز بین شیعیان مشهور است که زین العابدین(علیه السلام)سر مطهر پدر را در آن روز به بدن شریفش ملحق نمود. اما با وجود این از دیرباز در میان محقّقان و صاحب نظران در باره رسیدن کاروان اسرا در اربعین اول به کربلا اختلاف نظر بوده است. برخی آن را تایید کرده، شواهد تاریخی بر آن اقامه می کنند و برخی دیگر، حضور خاندان سید الشهداء(علیه السلام) را در اربعین اول انکار کرده تحقق آن را امکان پذیر ندانسته یا محقق شده نمی دانند. نویسنده این سطور نیز بر این باور است که کاروان اسرا در روز اربعین به کربلا نرسیده و نیز معتقد است «احتمال رسیدن کاروان اسرا به کربلا در روز اربعین» با «تحقق آن» دو امر مستقلند که در این مسئله معلوم نیست که هردو با هم رخ داده باشند.


برای دانلود ادامه مطلب کلیک کنید


عاشورا روز دهم ماه محرم است. شهرت این روز نزد شیعیان به دلیل وقایع عاشورای سال ۶۱ هجری قمری است. در این روز امام حسین (ع) و یارانش در واقعه کربلا در جنگ با لشکر یزید به شهادت رسیدند و مسلمانان در آن روز سوگواری می‌کنند. سایت آسمونی در این مقاله خلاصه ای واقعه عاشورا را برای شما عزیزان تهیه و تنظیم کرده است که در ادامه می خوانید:

زمان واقعه :روزدهم محرم سال۶۱هجری درزمان حکومت یزیدبن معاویه ساعت۸ صبح تادوبعدازظهر .

مکان واقعه: نینوآ یا کربلای امروزی واقع دربین النهرین (عراق).

روند واقعه :

۱-اولین تیرتوسط عمربن سعدفرمانده سپاه یزیدپرتاب شدوتیرباران سپاه اسلام شروع شد.

۲-حمله کلی بسپاه اسلام اغاز و در این مرحله۳۸نفرازاصحاب امام شهیدشدند .

۳-مبارزه تن بتن اغازشدودراین مرحله۷نفردیگر بشهادت رسیدند .

۴-حمله به اهلبیت اغازشد که باشهادت تمامی انان جز۵ نفرذکور و اعضا حرم امام حسین (ع)پایان میپذیرد.

۵-با آمدن قبیله بنی اسد به یاری امام سجاد (ع)شهدا رابخاک سپرده وهمگی به اسارت بسوی شام روانه میشوند  .

 خلاصه واقعه عاشورا:

پس از شهادت امام حسن(ع) برادرش حسین(ع) به امامت رسید، مردم عراق از امام حسین خواستند که بر ضد معاویه قیام کند، امام حسین(ع) به آنها گفت برادرم با معاویه قراردادی را امضاء کرده است که تا مدت آن تمام نشود نمی توانم آن را نقض کنم. یکی از مفاد قرارداد صلح امام حسن(ع) این بود که خلافت فقط در دست معاویه باشد و آن را به پسرش یزید منتقل نکند و چون معاویه هنوز زنده بود، امام حسین(ع) 10 سال را به همین منوال سپری کرد تا آنکه معاویه مرد. با مرگ معاویه تعهد امام حسین(ع) به معاویه هم تمام شد و دیگر قراردادی بین او و معاویه نبود. یزید به خلافت رسید و به جای پدرش در شام بر مسند قدرت نشست. امام حسین(ع) در مدینه ساکن بود، یزید از مردم شهرهای مختلف مشغول گرفتن بیعت شد و به والی مدینه دستور داد از مردم بیعت بگیرد بخصوص از امام حسین(ع) و اگر حسین بیعت نکرد او را کشته و سرش را برای یزید بفرستد.

پس از آنکه دستور به والی مدینه رسید او امام حسین(ع) را احضار کرد و این کار در ساعاتی از شب گذشته انجام شد، امام حسین به احضار در این ساعت از شب مشکوک شد. لذا تعدادی از یارانش را خبر کرد و به آنها گفت با خود شمشیر بردارند و در زیر لباس پنهان کنند و پشت درب مخفی شوند اگر خطری برای او پیش آمد وارد محل جلسه شوند. والی مدینه مروان بن حکم را خبر کرده بود و از او مشورت خواست، مروان به او گفت همان کاری که یزید دستور داده است را انجام بده. والی مدینه به امام حسین(ع) گفت یزید چنین دستوری صادر کرده است، امام حسین صراحتاً نگفت که من بیعت نمی کنم و فرمود این کاری است که باید در ملاء عام انجام شود تا همه مردم ببینند که من بیعت می کنم یا نه پس تا صبح صبر کن، والی مدینه قبول کرد اما مروان به او گفت کار اشتباهی می کنی اگر حسین از اینجا بیرون برود دیگر او را پیدا نخواهی کرد، همین الان از او بیعت بگیر یا او را به قتل برسان.



برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

روز نهم ماه محرم كه معروف به تاسوعا است، آخرين روزى بود كه امام حسين(ع) و يارانش شبانگاه آن را درك كرده بودند و اين روز به شب عاشورا پيوند خورد. بدين جهت در نزد مسلمانان و محبان اهل بيت(ع) از اهميت بالایى برخوردار است. مسلمانان تاريخ‌ساز ايران اسلامى همچون بسياری از مسلمانان سراسر گيتی، اين روز را منتسب به غيرت‌الله و ساقی دشت كربلا، حضرت ابوالفضل العباس (ع) می‌دانند، بسان روز عاشورا گرامى داشته و به سوگوارى مى‌پردازند.

تاسوعا بزرگداشت شهادت اسوه ايثار و ادب و دلاوری و وفا و حق‌گذاری عباس بن علی(ع) است و با گذشت بيش از هزار و سيصد سال، هنوز تاريخ، روشن از كرامت‌های اوست و نام او با وفا و ادب و مردانگی همراه است.

آن سردار فداكار با لبی تشنه و جگری سوخته، پا به فرات گذاشت، امّا جوانمردی و وفايش نگذاشت كه او آب بنوشد و امام و اهل ‏بيت(ع) و كودكان تشنه كام باشند. لب تشنه از فرات بيرون آمد تا آب را به كودكان برساند.

خود از آب ننوشيد و فرات را تشنه لب‌های خويش نهاد و برگشت و دستِ عطش فرات، ديگر هرگز به دامن وفای عباس نرسيد. اين ايثار را كجا می‏توان يافت و اين همه فداكاری مگر در واژه می‌گنجد و با كلام قابل بيان است؟

دستان ابواالفضل(ع) قلم شد و اين دست‌ها برای آزادگان جهان علم گشت و عباس آموزگار بی‌بديل فتوّت و مردانگی در تاريخ شد و چه به حق او را غيرت‌الله العظميم ناميده‌اند.


در اين روز مهم، چند رويداد سرنوشت‌ساز در سرزمين كربلا واقع شد كه به آن‌ها اشاره مى‌كنيم:

شمر بن ذى الجوشن كه در دشمنى به اهل بيت(ع) پيش قدم‌تر از ديگران بود و با حرارت ويژه‌اى در واقعه كربلا حضور به هم رسانيد، نامه شديد اللحن عبيدالله را در روز نهم ماه محرم به دست عمر بن سعد رسانيد و او را از منظور عبيدالله باخبر گردانيد.

پسر سعد كه نسبت به صلح با امام حسين(ع) خوشبين بود و در اين راه تلاش زيادى به عمل آورده بود، يك باره در برابر نامه عبيدالله قرار گرفت و راه گريزى براى خود نيافت. او على رغم ميلش يا با امام حسين عليه السلام بايد نبرد مى‌كرد و يا فرماندهى را از دست مى‌داد و براى هميشه از دست‌يابى به حكومت رى محروم می‌شد.

پذيرفتن هر يك از اين دو راه براى او دشوار بود، ولى حب رياست و هواى نفس، چنان بر وى غلبه يافته بود كه بدون در نظر گرفتن قيامت و موقعيت دينى و اجتماعى امام حسين(ع) و قرابت وى با پيامبر(ص)، راه نخست را انتخاب كرد و با اين نيت كه مى‌توان امام حسين(ع) را به شهادت رسانيد ولى پس از آن، توبه كرد و در پيشگاه جدش محمد مصطفى(ص) درخواست بخشش نمود؛ ولى اگر حكومت رى را از دست بدهد، هرگز به آن نخواهد رسيد، تصميم گرفت كه فرمان عبيدالله را اجرا كند و با امام حسين(ع) به نبرد بپردازد. به همين جهت سپاهيانش را آرايش داد و آنان را آماده حمله نمود.

شمر، كه فرمانده پيادگان قشون عمر بن سعد و از عناصر كليدى و پليد واقعه كربلا بود، در عصر روز تاسوعا، امان نامه اى از عمر بن سعد براى چهار فرزند رشيد و دلاور ام البنين عليهاالسلام يعنى عباس، عبدالله، جعفر و عثمان از برادران پدرى امام حسين (ع) آورد تا آنان را از سپاه خداجوى و حقيقت طلب امام حسين(ع) جدا سازد.

ام البنين، همسر حضرت على(ع) داراى چهار فرزند دلاور و فداكار بود كه همگى در ركاب برادر و امامشان حضرت اباعبدالله الحسين (ع) در كربلا حاضر بودند.

حضرت عباس(ع) كه بزرگ‌ترين آنان است، از شهرت به سزایى برخوردار بود. وى به خاطر جمال زيبا، قامت موزون، دلاورى، غيرت و شجاعت بى‌مانندش، به «قمر بنى هاشم» معروف شده بود.

ام البنين از قبيله بنى كلاب بود كه شمر بن ذى الجوشن نيز به همين تبار انتساب پيدا مى كرد. بدين جهت در عصر تاسوعا به نزديكى خيمه گاه امام حسين(ع) آمد و با صداى بلند فرياد زد: خواهرزادگانم كجايند؟



برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

نزول امام حسين عليه السلام به سرزمين کربلا در روز دوم محرم سال شصت ویک بوده است


امام حسين عليه السلام پس از آن که با دعوت مردم کوفه و نامه هاي فراوان و پي در پي آنان روبرو شد، تصميم به هجرت از مکه به سوي کوفه گرفت.

با اين که برخي از آشنايان و بزرگان مدينه، مانند محمد حنفيه، عبدالله بن عباس، عبدالله بن جعفر و عبدالله بن عمر، آن حضرت را از سفر به کوفه بر حذر کرده بودند و با دلايلي چند، تلاش کردند که وي را منصرف کنند، با اين حال امام حسين عليه السلام سفر به کوفه را براي خويش تکليف فرض ‍ کرد و به آن اقدام نمود.

امام حسين عليه السلام در روز ذي حجه سال 60 قمري به قصد کوفه، از مکه خارج گرديد. قافله امام حسين عليه السلام پس از رسيدن به سرزمين عراق، در منزلگاه «شراف» با سپاه يکهزار نفري حر بن يزيد رياحي که از سوي عبيدالله بن زياد براي تعقيب و يا نبرد امام حسين عليه السلام مأموريت يافته بود، مواجه گرديد و از آن پس، مسير تاريخ به سوي ديگر کشيده شد.

حر بن يزيد که در پي نامه هاي روزانه عبيدالله، امام حسين عليه السلام را کنترل کرده و در مراقبت کامل خويش داشت، بنا به فرمان عبيدالله بن زياد، آن حضرت را از مسير اصلي به صحراي خشک و غير آباد کشانيد. تا اين که در روز پنج شنبه، دوم ماه محرم سال 61 قمري در سرزمين کربلا، راه را بر امام حسين عليه السلام بست و از ادامه حرکت آن حضرت، ممانعت به عمل آورد. امام حسين عليه السلام همين که متوجه شد، آن سرزمين، کربلا است، دستور داد آن جا خيمه گاه و منزلگاه دايمي خويش قرار دهند. چون آن حضرت پيش از اين از جدش محمد صلي الله عليه و آله و سلم و پدرش ‍ اميرمؤمنان عليه السلام شنيده بود که محل شهادتش در کربلا است.



منبع : روز شمار تاريخ اسلام (ماه محرم ) ؛ سيد تقي واردي

و و بلاگ اذانگو

ماه  محرم  یا محرم‌الحرام نخستین ماه تقویم اسلامی (هجری قمری) و به اعتقاد مسلمانان از جملهٔ ماه‌های حرام است. به‌همان‌گونه که پیش از ظهور اسلام، در دوران جاهلیت، جنگ و خونریزی در این ماه‌ها ممنوع بود، حضرت محمد(ص) نیز همان راتأیید کرد.


امام حسین (ع) از همان ابتدا بیعت با یزید را نپذیرفت. یزید نامه‌ای به حاکم مدینه نوشت و به او دستور داد که از امام حسین (ع)برای یزید بیعت بگیرد و اگر حاضر نشد او را به قتل برساند. امام حسین (ع) موافق راه و روش حکومت هم عصر خود نبود. بنابراین حاضر به بیعت کردن با یزید نشد و با خانواده خود برای حج از مدینه به مکه رفت.


در این هنگام عده‌ای از مردم کوفه که از مرگ معاویه با خبر شده بودند نامه‌هایی برای امام حسین(ع) نوشتند و از او خواستند تا به عراق و کوفه بیاید. امام حسین (ع)نیز که مسلم بن عقیل را به کوفه فرستاده بود، خود مراسم حج تمتع را به عمره تبدیل کرد و بطرف کوفه حرکت نمود. ابتدا شماری از مردم کوفه با مسلم بن عقیل همراه شدند؛ اما با ورود عبیدالله بن زیاد که از طرف یزید به حکومت کوفه گمارده شده بود و خبر آورده بود که امام حسین(ع) مراسم حج را نیمه کاره گذاشته و قاضی شریح فتوای قتل او را داده‌است و مردم کوفه را تهدید کرده بود مسلم را ترک کنند تا بلکه حسین را از ترک حج و آمدن به کوفه منصرف کرده و مانع بیعت مردم کوفه با وی شوند، مردم کوفه بیعت خود را از امام حسین(ع)  پس گرفتند و به مخالفت با امام حسین (ع) روی آوردند. او سرانجام در روز دهم محرم سال شصت و یکم هجری قمری (برابر بیست و یکم مهرماه سال ۵۹ خورشیدی) به همراه ۷۲ تن از یارانش کشته‌شدند. شیعیان همه سال سالروز کشته شدن امام حسین(ع) را با مراسم مذهبی و عزاداری پاس می‌دارند.


عاشورا، دهمین روز از ماه محرم در گاه‌شماری هجری قمری، روز مقدس مسلمانان است. شهرت این روز نزد شیعیان به دلیل وقایع عاشورای سال ۶۱ هجری قمری است که با گاه‌شماری هجری خورشیدی این روز برابر با سه‌شنبه، ۲۰ مهر ۵۹ خورشیدی است. هرچند براساس گاه‌شماری هجری قمری قراردادی این روز با چهارشنبه، ۲۱ مهر تطبیق داده می‌شود. در این روز حسین بن علی – امام سوم شیعیان – و یاران وی در رویداد کربلا در جنگ با لشکر یزید کشته شدند و مسلمانان در آن سوگواری می‌کنند. در مناطق شیعه نشین مراسم عزاداری برگزار می‎‏‌شود. در تقویم رسمی ایران، افغانستان، عراق، پاکستان و هند این روز تعطیل می‌باشد.


عاشورا در لغت به‌معنای «دهمین» است.


سابقهٔ سوگواری و برپایی عزاداری برای حسین بن علی به اولین روزهای بعد از عاشورا، در محرم سال ۶۱هجری می‌رسد. از علی بن حسین چنین روایت شده‌است:


پس از حادثهٔ عاشورا، هیچ بانویی از بانوان بنی‌هاشم، سرمه نکشید و خضاب ننمود و از خانهٔ هیچ یک از بنی‌هاشم دودی که نشانهٔ پختن غذا باشد، بلند نشد، تا آن‌که، ابن زیاد به هلاکت رسید. ما پس از فاجعهٔ خونین عاشورا پیوسته اشک بر چشم داشته‌ایم


برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

عید غدیر از بزرگترین اعیاد مسلمانان است که در روایات بسیاری بر ارزش و گرامیداشت این روز تاکید شده است. عید غدیر خم روز اعلام ولایت امیرالمونین و جانشینی ایشان بعد از پیامبر به عنوان امام و ولی مومنان می‌باشد. روزی که خداوند بیان می‌دارد دین را کامل و نعمت را بر بندگان تمام کرده است. در ادامه می‌توانید داستان عید غدیر خم را بخوانید.


ماجرا و داستان عید غدیر خم

حضرت محمد مصطفی (ص) در آخرین سال‌های عمر گرانبهای خود، در سال دهم هجرى، عازم سفر حج‏ شدند. در حالی که جمعیت زیادی که از ده هزار تا صد هزار تخمین زده شده‌اند ایشان را همراهی می‌کردند. در آن ماه امام علی(ع) برای تبلیغ اسلام در یمن بود و هنگامی که از تصمیم پیامبر (ص) برای سفر حج آگاه شد، همراه عده‌ای به سمت مکه حرکت نمود و پیش از آغاز مناسک، به رسول‌ خدا (ص) پیوست. اعمال حج پایان یافت و پیامبر (ص) همراه مسلمانان مکه را ترک و به طرف مدینه حرکت کرد. هنگام بازگشت از حجة الوداع در ۱۸ ذی‌الحجه در راه بازگشت از مکه و در وادى غدیر خم (محل جدا شدن راههاى مدینه، مصر و عراق) جبرئیل وحى آورد که « اى رسول خدا، آن چیزى که از سوى خدا (درباره على) به تو نازل شده به مردم ابلاغ کن، و اگر چنین نکنى رسالت‏ خداى را ابلاغ نکرده‏‌اى‏».



داستان عید غدیر ، عکس ماجرای غدیر خم



پس از نزول این آیه، پیامبر (ص) دستور توقف کاروان را صادر نمود و گفت آنانی که پیشاپیش حرکت می‌کنند، به محل غدیر بازگردند و کسانی که عقب مانده‌اند، به کاروان در غدیر خم، ملحق شوند. حضرت در آن وادى فرود آمدند و تمامى مردم را در آن گرماى سوزان برگرد خویش جمع نمودند و پس از اقامه نماز ظهر به ایراد خطبه‌اى طولانى پرداختند. پیامبر در حالی که دست علی (ع) را بلند نمود تا مردم او را ببینند، فرمود:


«ای مردم، آیا من از خود شما، به ولایت شما سزاوار‌تر نیستم؟» مردم پاسخ دادند: آری،‌ای رسول خدا. حضرت فرمود: «خداوند ولی من است و من ولی مؤمنین‌ام و من به خود شما، به ولایت شما سزاوارترم. پس هر کس که من مولای اویم، علی مولای اوست.» رسول خدا (ص) سه بار این جمله را تکرار کرد و فرمود: «خداوندا، دوست بدار و سرپرستی کن هر کسی را که علی را دوست دارد و او را مولای خود بداند و دشمن بدار هر کسی را که او را دشمن می‌دارد و یاری نما هر کسی را که او را یاری می‌نماید و به حال خود رها کن هر کس را که او را وا می‌گذارد.» سپس خطاب به مردم فرمود: «حاضران این پیام را به غایبان برسانند.»


در این هنگام، مردم به امیر مؤمنان(ع) تهنیت گفتند. از جمله کسانی که پیشاپیش سایر صحابه، به امام علی(ع) تهنیت گفتند، ابوبکر و عمر بودند. عمر پیوسته خطاب به امیر مؤمنان(ع) می‌گفت: بر تو گوارا باد‌! ای پسر ابوطالب!، تو مولای من و مولای هر مرد و زن با ایمان گشتی. پیامبر(ص) نیز دستور داد خیمه‌ای برای علی(ع) برپا کردند و به مسلمانان فرمان داد دسته دسته خدمت ایشان برسند و به عنوان امیرمؤمنان به او سلام دهند و همه مردم حتی همسران رسول خدا(ص) و همسران مسلمانان، دستور پیامبر(ص) را عملی ساختند..


برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

مقدمه:

طبق فرمایش پیامبر اکرم (صل الله علیه و آله) در خطبه غدیر موضوع ولایت حضرت علی علیه السلام باید تا هنگام رستاخیز نسل به نسل و سینه به سینه منتقل شود. در راستای انجام این وظیفه شرعی به بررسی وقایع غصب خلافت و امامت پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) از زبان امیرالمؤمنین علی علیه السلام که در خطبه "شقشقیه " نهج البلاغه به آن اشاره شده می پردازیم. سپس بحث های روایی و تاریخی را در این مورد عنوان مینماییم. نکته قابل توجه،تعابیر امام علی علیه السلام راجع به غاصبین خلافت و احادیث متواتر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله (به روایت عامه و شیعه) در برتری امام علی علیه السلام نسبت به بقیه اصحاب در علم، قضاوت و حکومت است. به امید آنکه با مطالعه و تأمل در این خطبه،نکات مفیدی به دست آورده و توانسته باشیم، گامی در راه روشنگری افکار مسلمانان برداریم.


 من کنت مولا فهذا علی مولا

هرکسی که تا الان من مولایش بودم از این پس علی مولای اوست


ماجرای غصب خلافت و امامت از زبان امیرالمؤمنین حضرت علی علیه السلام:

امام علی علیه السلام پس از سالها صبر و سکوت (در ماجرای غصب خلافت) موقعیت را برای آشکارسازی برخی حقایق در مورد انحرافی که در اسلام به واسطه حضور غاصبین در مسند خلافت ایجاد شده بود، مناسب دیدند و در خطبه شقشقیه به شیوایی و به ترتیب به ماجرای خلافت پس از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله پرداخته و مصیبت هایی که جامعه اسلامی به واسطه غصب خلافت و انحراف از ولایت و امامت راستین به آن دچار شد را تشریح می فرمایند. مصیبت هایی که به تعبیر امام علیه السلام باعث پیری هر خردسالی می شود. در سر آغاز بحث،به ماجرای خلافت ابابکر می پردازیم.



الف:ماجرای خلافت خلیفه اول در خطبه شقشقیه:

"آگاه باشد،به خدا سوگند که فلان (خلیفه اول) خلافت را چون جامه ای برتن کرد و نیک می دانست که پایگاه من نسبت به آن چونان محور است به آسیاب. سیل ها از من فرو می ریزد و پرنده را یارای پرواز به قله رفیع من نیست. پس میان خود و خلافت پرده ای آویختم و از آن چشم پوشیدم و به دیگر سو گشتم و رخ برتافتم. در اندیشه شدم که با دست شکسته بتازم یا بر آن فضای ظلمانی شکیبایی ورزم، فضایی که بزرگسالان در آن سالخورده شوند و خردسالان به پیری رسند و مؤمن همچنان رنج کشد تا به لقای پروردگارش نائل آید. دیدم،که شکیبایی در آن حالت خردمندانه تر است و من طریق شکیبایی گزیدم،در حالیکه،همانند کسی بودم که خاشاک به چشمش رفته و استخوان در گلویش مانده باشد می دیدم،که میراث من به غارت می رود. تا آن نخستین (خلیفه اول) به سرای دیگر شتافت و مسند خلافت را به دیگری واگذاشت."


سؤالی که به ذهن می آید این است که آیا مردم خبر از دریای عمیق علم حضرت نداشتند که ایشان مجبور به ذکر حقایق در مورد خود بشوند؟؟! وقتی به اسناد مورد تأیید سنی و شیعه مراجعه می کنیم میبینیم که احادیث بسیار معتبری از زبان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نقل گردیده است که علی علیه السلام عالم ترین مردم و در امر قضاوت و حکومت لایق ترین آنان است. اما چه می شود که پس از پیامبر تمام این سخنان فراموش می شود؟! سؤالی است که تاریخ از مسلمانان صدر اسلام دارد.



برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید

اوقات شرعی کلیه شهرها و روستاهای خراسان شمالی

ماه رمضان ٩٧

جداول اوقات شرعی شیعی کلیه شهرها، روستاها و آبادیهای استان آذربایجان شرقی به تعداد بیش از ۴،۰۰۰ نقطه مختلف بصورت روزانه، ماه جاری، ماه دلخواه، ماه شمسی و قمری و همچنین در مناسبت های ویژه مانند ماه مبارک رمضان، تعطیلات عید نوروز و ... توسط سایت و وبلاگ اذانگو تهیه گردیده است.

فایل جداول اوقات شرعی مذکور قابل دانلود در دو فرمت jpg و pdf و با کیفیت بالا جهت استفاده و پرینت می باشد.


اوقات شرعی کلیه شهرها و روستاهای خوزستان
ماه رمضان ٩٧

جداول اوقات شرعی شیعی کلیه شهرها، روستاها و آبادیهای استان آذربایجان شرقی به تعداد بیش از ۴،۰۰۰ نقطه مختلف بصورت روزانه، ماه جاری، ماه دلخواه، ماه شمسی و قمری و همچنین در مناسبت های ویژه مانند ماه مبارک رمضان، تعطیلات عید نوروز و ... توسط سایت و وبلاگ اذانگو تهیه گردیده است.
فایل جداول اوقات شرعی مذکور قابل دانلود در دو فرمت jpg و pdf و با کیفیت بالا جهت استفاده و پرینت می باشد.


اوقات شرعی کلیه شهرها و روستاهای زنجان
ماه رمضان ٩٧
جداول اوقات شرعی شیعی کلیه شهرها، روستاها و آبادیهای استان آذربایجان شرقی به تعداد بیش از ۴،۰۰۰ نقطه مختلف بصورت روزانه، ماه جاری، ماه دلخواه، ماه شمسی و قمری و همچنین در مناسبت های ویژه مانند ماه مبارک رمضان، تعطیلات عید نوروز و ... توسط سایت و وبلاگ اذانگو تهیه گردیده است.
فایل جداول اوقات شرعی مذکور قابل دانلود در دو فرمت jpg و pdf و با کیفیت بالا جهت استفاده و پرینت می باشد.


اوقات شرعی کلیه شهرها و روستاهای سمنان
ماه رمضان ٩٧

جداول اوقات شرعی شیعی کلیه شهرها، روستاها و آبادیهای استان آذربایجان شرقی به تعداد بیش از ۴،۰۰۰ نقطه مختلف بصورت روزانه، ماه جاری، ماه دلخواه، ماه شمسی و قمری و همچنین در مناسبت های ویژه مانند ماه مبارک رمضان، تعطیلات عید نوروز و ... توسط سایت و وبلاگ اذانگو تهیه گردیده است.
فایل جداول اوقات شرعی مذکور قابل دانلود در دو فرمت jpg و pdf و با کیفیت بالا جهت استفاده و پرینت می باشد.


اوقات شرعی کلیه شهرها و روستاهای سیستان و بلوچستان
ماه رمضان ٩٧

جداول اوقات شرعی شیعی کلیه شهرها، روستاها و آبادیهای استان آذربایجان شرقی به تعداد بیش از ۴،۰۰۰ نقطه مختلف بصورت روزانه، ماه جاری، ماه دلخواه، ماه شمسی و قمری و همچنین در مناسبت های ویژه مانند ماه مبارک رمضان، تعطیلات عید نوروز و ... توسط سایت و وبلاگ اذانگو تهیه گردیده است.
فایل جداول اوقات شرعی مذکور قابل دانلود در دو فرمت jpg و pdf و با کیفیت بالا جهت استفاده و پرینت می باشد.


*اعمال شب اول ماه مبارک رمضان

در آن چند عمل مستحب است:


1- استهلال؛ یعنى جستجوى هلال ماه و بعضى استهلال این ماه را واجب دانسته‌‏اند


2-، چون رؤیت هلال کرد، به هلال اشاره نکند، بلکه رو به قبله کرده و دست‌ها را به آسمان بردارد و هلال را خطاب کرده و بگوید:


رَبِّی وَ رَبُّکَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَیْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْمُسَارَعَةِ إِلَى مَا تُحِبُّ وَ تَرْضَى اللَّهُمَّ بَارِکْ لَنَا فِی شَهْرِنَا هَذَا وَ ارْزُقْنَا خَیْرَهُ وَ عَوْنَهُ وَ اصْرِفْ عَنَّا ضُرَّهُ وَ شَرَّهُ وَ بَلاءَهُ وَ فِتْنَتَهُ


همچنین در روایت آمده است، زمانى که رسول خدا (ص) هلال ماه‏ رمضان را رؤیت مى‌‏کرد، روى شریفش را به جانب قبله مى‌‏گرداند و مى‏‌فرمود:


اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَیْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِیمَانِ وَ السَّلامَةِ وَ الْإِسْلامِ وَ الْعَافِیَةِ الْمُجَلَّلَةِ وَ دِفَاعِ الْأَسْقَامِ (وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ) وَ الْعَوْنِ عَلَى الصَّلاةِ وَ الصِّیَامِ وَ الْقِیَامِ وَ تِلاوَةِ الْقُرْآنِ اللَّهُمَّ سَلِّمْنَا لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِیهِ حَتَّى یَنْقَضِیَ عَنَّا شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدْ عَفَوْتَ عَنَّا وَ غَفَرْتَ لَنَا وَ رَحِمْتَنَا


از حضرت صادق (ع) روایت شده که فرمودند:، چون رؤیت هلال کردی، بگو:


اللَّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدِ افْتَرَضْتَ عَلَیْنَا صِیَامَهُ وَ أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ هُدًى لِلنَّاسِ وَ بَیِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَ الْفُرْقَانِ اللَّهُمَّ أَعِنَّا عَلَى صِیَامِهِ وَ تَقَبَّلْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِیهِ وَ سَلِّمْنَا مِنْهُ وَ سَلِّمْهُ لَنَا فِی یُسْرٍ مِنْکَ وَ عَافِیَةٍ إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدِیرٌ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ.



برای مطالعه ی ادامه مطلب کلیک کنید